در طبقه بندي مدل هاي جغرافيايي، سليقه ي محقق ملاك عمل است؛ با اين حال، در يك طبقه بندي اين مدل ها را به چهار دسته تقسيم مي كنند:

- مدل ساده ي خطي: از جمله مدل هاي آماري يا رياضي كه در تفهيم نتايج يافته هاي يك موضوع جغرافيايي در موارد مشابه كاربرد دارد؛ مانند:

مدل رطوبت نسبي

2- مدل مشابه سازي: مدل هايي هستند كه به مقياس از پديده هاي واقعي ساخته مي شوند. اين مدل ها را هم اكنون به صورت مدل هاي رايانه اي تهيه مي كنند؛ مانند: مشابه سازي رفتار جزر و مد يا مدل مشابه سازي نمايش طوفان و گردباد.

3- مدل مقياس كاركردي: اين مدل ها در مقياس هاي متفاوت در آزمايشگاه هاي جغرافيايي ساخته مي شوند و براي بررسي وضعيت واقعي، نظير ميز شن و تونل باد مورد استفاده قرار مي گيرند. مدل هاي مقياس كاركردي بيشترين نقش را در آموزش موضوعات جغرافياي عمومي دارند. كاربرد عمده ي آنها در نمايش دادن پديده هاي طبيعي است و در مسائل انساني به ندرت از آنها استفاده مي شود. به اين مدل ها، مدل هاي فيزيكي نيز مي گويند.

4- مدل ادراكي يا استنتاجي: اين مدل ها به دنبال بررسي هاي به عمل آمده در مورد يك فرضيه يا نظريه در يك محيط واقعي تعريف مي شوند؛ مانند فون تانن. ص 100و101