| تعداد بازديد تا كنون: 2547 بار |
| عنوان : تغيير موقعيت ايران در نظام جهاني (2) |
تغيير موقعيت در نظام جهاني ، در گام اوّل با اعتراض به جايگاه خود در اين نظام و نپذيرفتن موقعيت پيراموني همراه بوده است . اين اعتراض به شكل نگرشي منفي نسبت به كشورهاي مركز، وابستگي به آن ها ، اعتراض به حكومت هايي كه عامل اين وابستگي شناخته مي شدند ، اعتراض به نمادهاي اين وابستگي آغاز شده و با « بازگشت به خويشتن» ، «بازگشت به فرهنگ بومي » ،«بازشناسي منابع خود» و تلاش براي روي پاي خود ايستادن تداوم نيافته است از اين رو مي توان گفت كه تغيير موقعيت در نظام جهاني ، در گام اول با تغيير نگرش و نگاه جامعه به خود و ارزيابي مجدد ارزش ها و آرمان هاي اجتماعي و معمولاً «انقلاب» همراه است. | همانطور كه گفته شد، ژاپن با شعار «مقابله با غربي ها» ،«حفظ اصالت ژاپني» توسعه ي خود را آغاز كرد و توانست جايگاه خويش را در نظام جهاني تغيير دهد. | روسيه، با انقلاب كمونيستي، در پي ايجاد جامعه اي فراتر از جامعه ي سرمايه داري غربي بود كه در عين وجود صنعت از بدي هاي سرمايه داري در آن اثري نباشد. اين انقلاب، غرب را دشمن خود مي دانست و در تعارض و رقابت با آن ، توسعه ي خود را بنيان نهاد. | چين نيز با شعار مقابله با غرب و در انزوايي از غرب – كه بخشي از آن بر وي تحميل شده بود – و نوعي مرام كمونيستي چيني شده – كه بر سنت هاي چيني تأكيد مي كرد – انقلاب كرد و در رقابت با غرب و شوروي – كه در آن زمان يكي از دو ابر قدرت جهاني محسوب مي شد – زير بناهاي توسعه ي خود را طي يك دهه بنيان گذاشت و علي رغم جمعيت وسيع و رشد روز افزون آن ، توانست موقعيت خود را در نظام جهاني بهبود بخشد. | بعضي از كشورهاي امريكاي لاتين هم، با گسترش نهضت هاي ضد استعماري و تلاش براي استقلال به مثابه ي محور اصلي آرمان اجتماعي، توانستند به توسعه ي نسبي دست يابند. | اين موارد نشان مي دهد كه تغيير موقعيت بدون شناخت جايگاه پيراموني ، اعتراض به آن و در نتيجه، اعتراض به نظام جهاني و كشورهاي مركز سرمايه و متقابلاً تكيه بر فرهنگ خودي، ميسر نيست. به همين جهت هم ، معمولاً توسعه ي پايدار در كشورها و جوامعي به وقوع پيوسته است كه در آن ها «انقلابي ضد وابستگي» ، به بياني «ضد امپرياليستي» ،«ضد استكباري» رخ داد و «استقلال» در همه ي ابعاد از شعارهاي اصلي آن بوده است. | براين اساس ، در ايران هم با وقوع انقلاب اسلامي – كه استقلال ، اتكا به فرهنگ خودي و ستيز با استكبار يكي از شعارهاي اصلي آن است – يكي از شروط اصلي براي تغيير جايگاه كشور ما در نظام جهاني تحقق يافته است.(صفحه ي 132و 134) |
|