فاصله را هميشه بالارونده حساب مي کنند. هر فاصله به نام شماره ي نت هاي تشکيل دهنده ي آن ناميده مي شود. بعنوان مثال

بديهي است که تعداد فاصله هاي مياني هر فاصله هميشه يکي کمتر از شماره ي نام آن است بعنوان مثال

فاصله ي دو نت پي در پي را متصل و غير آن را منفصل گويند.

بعضي از فاصله هاي متصل که بهم نزديکترند نيم پرده و آنهايي که دورترند پرده ناميده مي شود. براي مثال

اگر از يک نت دو شروع کرده و به نت دو بعدي برسيم تمامي فواصل متصل ان يک پرده هستند به غير از ( مي و فا) و (سي و دو ) که نيم پرده هستند.

اگر از نتهاي موسيقي را از نت دو شروع کنيم و تا دو بعدي دنبال يکديگر بنويسيم فاصله هاي هريک از آنها را نت اول چنين است

پس ما بين دو تا خود آن نت فاصله اي موجود نيست و چنين فاصله اي را همصدا يا يکم درست مي نامند.

به طور کلي اگر فاصله ي دوم داراي يک پرده باشد، دوم بزرگ ناميده مي شود.

به طور کلي اگر فاصله سوم داراي دو پرده باشد، سوم بزرگ ناميده مي شود.

به طور کلي اگر فاصله ي چهارم داراي دو پرده و يک نيم پرده باشد، چهارم درست ناميده مي شود.

به طور کلي اگر فاصله پنجم داراي سه پرده و يک نيم پرده باشد، پنجم درست ناميده مي شود.

به طور کلي اگر فاصله ي ششم داراي چهار پرده و يک نيم پرده باشد ششم بزرگ ناميده مي شود.

به طور کلي اگر فاصله ي هفتم داراي پنج پرده و يک نيم پرده باشد، هفتم بزرگ ناميده مي شود.

به طور کلي اگر فاصله ي هشتم داراي پنج پرده و دو نيم پرده باشد، هشتم درست ناميده مي شود.

فرمول تغيير کيفيت فواصل:

با اضافه و کم کردن علامتهاي عرضي ( ) مي توان کيفيت فواصل را به صورت زير تغيير داد:

اگر از فاصله ي بزرگ نيم پرده کسر شود به فاصله ي کوچک تبديل مي شود.

اگر از فاصله ي کوچک و درست نيم پرده کسر شود به فاصله ي کاسته تبديل مي شود.

اگر به فاصله ي بزرگ و درست نيم پرده اضافه شود به فاصله ي افزوده تبديل مي شود.

اگر از فاصله ي کاسته نيم پرده کروماتيک کسر شود به فاصله ي کاسته تر تبديل مي شود.