:

اسمی است که بعد از حروف ندا "یا ، أی ، وا " واقع می شوند مانند یا محمدُ ، یاعَبدالله .

1- که مبنی بر ضمّ است : یا ابراهیمُ ، یا نوحُ، یا محمدُ.

2- منادی نكره ي غیر مقصوده یا نكره ي مقصوده موصوفه که منصوب است : یا خاشعینَ ، یا راکعاً ، یا رجلاً صالحاً .

3- منادی مضاف ، که مضاف الیه دارد و منصوب می شود : یا عَبدالله ،یا رسولَ الله .

4- منادی شبه مضاف که با اینکه مضاف الیه ندارد امّا باید به کمک كلمه ي دیگر معنی آن اتمام گردد و آن نیز منصوب می باشد.

چند نکته درباره ي :

1) اگر منادی مقرون به " ال " باشد میان آن و حرف ندا ایّها ( برای مذکر ) و ایّتها (برای مؤنث ) واقع می شود. یا ایُّها الناس یا حرف ندا، ایُّ منادی نکره مقصوده مبنی بر ضم محلاً منصوب. ها حرف تنبیه، الناس عطف بیان و مرفوع .

یا ایتها الطالبة یا، حرف ندا، أیة منادی نکره مقصوده مبنی بر ضمّ محلا منصوب، ها، حرف تنبیه الطالبة صفت و مرفوع به تبعیّت

2) لفظ جلاله ي الله با اینکه " ال " دارد ، امّا با حرف ندای یا می آید، مثل یا اللهُ ، امّا گاهی" یا " حذف می شود و یک میم مشدد در آخر آن قرار می گیرد " اللهَّم ".

3) هرگاه جمع مذکر و مثنی مورد ندا قرار گیرد و مضاف واقع شود نون تنبیه جمع آن حذف می شود.