نيروي الکتروموتوري (emf)

در يک سلول الکتروشيميايي همواره گونه کاهنده الکترون از دست داده و گونه اکسنده آن الکترون را جذب مي‌كنند.

در يک سلول الکتروشيميايي، اختلاف پتانسيل بين دو الکترود که سنجيده مي‌شود، در حقيقت همان ولتاژي است که از يک سلول به دست مي ايد. يعني اگر اين سلول به عنوان منبع توليد کننده جريان برق استفاده شود اين ميزان ولتاژ از آن به دست مي آيد.

اگر E يک سلول در حالت استاندارد (غلظت محلول هاي 00/1 مولار و گاز در فشار 1atm) سنجيده شود ميزان نيروي الکتروموتوري استاندارد آن سلول به دست مي آيد که از رابطه زير محاسبه مي‌شود.

هر چه تفاوت بين آند و کاتد بيشتر باشد يعني هر چه آند کاهنده تر و کاتد اکسنده تر باشد، نيروي الکتروموتوري سلول بيشتر است.

هر چه نيروي الکتروموتوري يک سلول بيشتر باشد، کارايي آن بيشتر است.

نيروي الکتروموتوري به جنس الکترودها و غلظت الکتروليت و دما وابسته است.

هر چه غلظت الکتروليت کاتدي (اطراف کاتد) بيشتر باشد به علت افزايش تعداد کاتيون ها اطراف کاتد، جذب الکترون راحت تر صورت گرفته و ولتاژ سلول بالا مي‌رود.

اما هر چه غلظت الکتروليت آندي کمتر باشد بعلت ديرتر اشباع شدن محلول از کاتيون ها، ولتاژ سلول بالاتر است (افت ولتاژ ديرتر صورت مي‌گيرد)

غلظت الکتروليت کاتدي مهم تر از غلظت الکتروليت آندي است.

با گذشت زمان به علت خورده شدن تيغه آند و تغيير غلظت الکتروليت ها، ولتاژ سلول کم مي‌شود.