بر اساس نظريه لوري و برونستد اسيد دهنده پروتون و باز گيرنده پروتون است. طي يك واكنش اسيد – باز همواره يك اسيد با از دست دادن پروتون به يك باز تبديل مي شود به باز حاصل كه در سمت راست معادله ي اين واكنش نوشته مي شود باز مزدوج گويند. به همين ترتيب يك باز با گرفتن پروتون به يك اسيد تبديل مي شود به اسيد حاصل اسيد مزدوج مي‌گويند.(در سمت راست معادله نوشته مي شود) به عنوان مثال :

نكته : اگر يك واكنش برگشت پذير باشد،‌ در واكنش برگشت باز مزدوج را مي توان باز لوري و برونستد معرفي كرد. در غير اين صورت باز مزدوج ديگر باز لوري محسوب نمي‌شود. به عنوان مثال اسيد نيتريك يك اسيد قوي است كه كاملاً يك طرفه در آب تفكيك مي‌شود :

باز مزدوج اسيد است اما خودش باز ناميده نمي شود. گاهي در تست ها ممكن است به اين صورت داده شود كه در گزينه ها هر دو مورد باشد يعني نوشته شده باشد. 1) باز مزدوج است. 2) يك باز برونستد است. با توجه به اين مفهوم گزينه اول درست است.اما در واكنش هاي برگشت پذير هر دو مفهوم درست هستند.

نكته: هر چه اسيد قوي تر باشد باز مزدوج آن ضعيف تر است. و هر چه باز قوي تر باشد، اسيد مزدوج آن ضعيف تر است.