| تعداد بازديد تا كنون: 1979 بار |
| عنوان : عاملهاي جزم مضارع |
| اگر كلماتي كه به «عاملهاي جزم» معروفاند بر سر مضارع در آيند، فعل مضارع مجزوم ميشود. عامل جزم فعل مضارع به سه نوع «حرفي»، «اسمي» و «فعلي» تقسيم ميشود.
| 1) عاملهاي حرفي جزم:
| عاملهاي حرفي جزم دهندهي مضارع عبارتند از: لَمْ، لَمّا، لـِ (امر)، لا (نهي) و إنْ (شرطيه). مثال: | لم يذهبْ (نرفت، نرفته است) | لا يذهبْ (نبايد برود)
| لمّا يذهبْ (نرفته است)
| إنْ يذهبْ أذهبْ (اگر برود، ميروم)
| لِيذهب (بايد برود) | 2) عاملهاي اسمي جزم | عامل هاي اسمي جزم دهندهي مضارع عبارتند از:
مَن (هر كس) ما و،مهما (هر چيز)، مَتي و أيّانَ (هرگاه)، أينَ، أيْنَما و حَيْثما (هرجا)، أنّي (هرگاه، هرجاف هرطور) كَيْفَما (هرطور)، أيُّ (هركدام)
| نكته:
| عاملهاي اسمي نيز مانند «إن» شرطيه باعث جزم دو فعل ميشوند. مثال: مَن يطلُبْ يجِدْ.
| 3) عاملهاي فعلي جزم: | اگر فعل طلب (امر، نهي، استفهام) بر سر فعل مضارع درآيد، آن را مجزوم ميكند، مشروط بر اينكه فعل مضارع، جزاي فعل طلب باشد و بر سر ان «فَ» به كار نرود، مثال: | اِعملْ خيراً تَفُزْ (فعل امر) |
لا تكسَلْ تَفلَحْ (فعل نهي)
| هَلْ تأتيني اُكرمك (استفهام) | نكته:
| اگر بر سر مضارع در جملههاي ياد شده «فَ» به كار رود، منصوب ميشود، مثال: لا تكسلْ فتُفلحَ |
|