امروز جمعه 20 دي 1387

 

 
 



 
Red Pink Green Brown BlueLight Blue BlueDark



تعداد بازديد تا كنون: 2273 بار
عنوان : مجرورات

«مجرورات»

اسم در دو مورد مجرور است:

1)‌مجرور به حرف جرّ:‌اسمي که بعد از حروف جارّه بيايد مجرور به حرف جرّ خواهد بود.

«مهم ترين حروف جارّه»: مِنْ ، في ، إلي ،‌عَلي ،‌عَنْ ، ‌لِ ، ‌بِ ، ‌کَ ، ‌حَتّي،‌ مَذْ، مُنْذُ ، ‌وَ (حرف قسم)

2) مجرور به اضافه (مضافٌ اليه): اگر دو اسم در کنار هم واقع شوند و ميان آن دو نسبتي برقرار شود، مضاف و مضافٌ اليه خواهند بود. مضاف هرگز «ال» و «تنوين» نمي گيرد.

مجرور به حرف جر= حروف جر+اسم يا ضمير= جار و مجرور

نکته: - هرگاه يکي از ضماير متصّل نصبي يا جري (هُ، هما، هُم و...)‌يا حرف جر بيايد محلاً مجرور مي شوند.

جار و مجرور از اقسام شبه جمله است.

مجرور به اضافه= مضاف+ مضافٌ اليه

نکته:

- مضاف هميشه اسم هست ولي مضافٌ اليه اسم يا ضمير است.

- مضاف نقش نيست، بنابراين مي تواند در جمله نقش بگيرد.

- هرگاه يکي از ضماير متصّل نصبي و جري (هُ، هُما،‌هُمْ و...)‌با اسم همراه شوند محلاً مجرور و مضافٌ اليه خواهد بود مثلاً در اين کلمات:

مضافٌ اليه و محلاً مجرورند.

- مضاف هيچ گاه «ال»‌و «تنوين» نمي گيرد.

- مضاف اگر اسم مثني يا جمع مذکر سالم باشد نون آخر آن حذف مي شود.

- اين اسم ها (دائم الاضافه)‌هستند. يعني هميشه نياز به مضافٌ اليه دارند = کُلّ – مَعَ- بَعْضَ- اَمامَ- قبل- خلفَ- وراءَ- فوقَ- تَحت- عندَ- غيرَو...

نكات تستي مرتبط
تجزيه و تركيب (4100) : تجزيه و تركيب : با توجه به اين كه تجزيه و تركيب در واقع كل قواعد آموخته شده مي‌باشد و اكثر ...

جستجوي نكات تستي
كليه مقالات

جديدترين مقالات :

تأكيد:
تأكيد: در عربي گاه با تكرار يك لفظ و گاه با كلماتي خاص به تأكيد يك مفهوم مي‌پردازند به چنين الفاظ و كلماتي كه تأكيد كننده مفهوم پيش از خود هستند. «تأكيد» گفته مي‌شود. تأكيد با تكرار لفظ را «تأ

مفعول‌فيه (ظرف):
مفعول‌فيه (ظرف): «مفعول‌فيه» يا «ظرف» اسم زمان يا مكاني است كه نشان‌دهنده زمان يا مكان انجام فعل است. مفعول فيه معادل قيد زمان و مكان در فارسي است. مثال: دَرستُ صباحَ اليومِ (امروز صبح درس

مفعول له (مفعول لِأجله)
مفعول له (مفعول لِأجله) مصدر منصوبي است كه علت انجام فعل را نشان مي‌دهد. مثال: اُصلّي قُربةً إلي اللهِ (براي نزديكي به خدا نماز مي‌خوانم) در مثال بالا، «قربةً» = (نزديك شدن

مفعول مطلق:
مفعول مطلق: مصدر منصوبي از جنس فعل جمله است كه به منظور تأكيد يا بيان نوع يا تعداد دفعات انجام فعل به كار مي‌رود. قسم اول را « مفعول مطلق تأكيدي » ، قسم دوّم را « مفعول مطلق نوعي » و قسم سوم را

ترجمه وتعريب
ترجمه و تعريب : شرط اساسي در ترجمه و تعريب دانستن زمان فعل‌ها و شناخت لازم يا متعدي بودن آنها، سپس تركيب‌هاي وصفي و اضافي و نيز ترجمه حروف در عربي و ... مي‌باشد كه چكيده‌اي از اين مطالب در زير خ

صفحه اول ... صفحه قبل   2     3     4     5     6   صفحه بعد ... صفحه آخر

براي استفاده از ساير امكانات پارسي تست، عضو پارسي تست شويد.



© كليه حقوق اين نرم افزار متعلق به شركت ارتباطات راهبردي پارسيان و آموزشگاه الكترونيك کنکور پارسي تست مي باشد