فعل ناقص:

به فعلي گفته مي‌شود که سومين حرف اصلي آن حرف عله «و» يا «ي» باشد به اين ترتيب فعل‌هاي معتل ناقص به دو دسته ي:

1) ناقص واوي: دَعَوَ، تَلَوَ، عَفَوَ، نَموَ

2) ناقص يايي: نَهَي، رَمَي، رَضَي، خَشَي، نَسِي، بَقي و...

در فعل‌هاي ماضي ناقص که بر وزن فَعَلَ باشند، در صيغه‌ي (1) اعلال قلب به الف وجود دارد، در صيغه‌هاي 3 و 4 و 5 اعلال به حذف حرف عله وجود دارد. در صيغه‌هاي 6 تا 14 و صيغه‌ي 2 هيچ گونه اعلالي وجود ندارد.

در فعل‌هاي ماضي ناقصي که بر وزن فَعِلَ باشند، در صيغه (3) اعلال به حذف حرف عله وجود دارد و در بقيه‌ي صيغه‌ها هيچ گونه اعلالي وجود ندارد.

در فعل‌هاي مضارع ناقص که بر وزن يفعِلُ باشدند. در صيغه‌هاي 1 و 4 و 7 و 13 و 14 اعلال به اسکان وجود دارد، در صيغه‌هاي 3و9و10 اعلال به حذف حرف عله وجود دارد و در بقيه‌ي صيغه‌ها اعلالي وجود ندارد.

در فعل‌هاي مضارع ناقص که بر وزن يفْعَلُ باشند، در صيغه‌هاي 1و4و7و13و14 اعلال به قلب به (الف) وجود دارد و در صيغه‌هاي 3و9و10 اعلال به حذف حرف عله وجود دارد و در بقيه‌ي صيغه‌ها اعلالي وجود ندارد.

در هنگام جزم فعل‌هاي معتل ناقص، در صيغه‌هاي 1و4و7و13و14 حرف عله حذف مي‌شود. بنابراين مجزوم به حذف حرف عله هستند.

لَمْ+تَتْلو: لَمْ تَتْلُ

لا (نهي)+ يهدي: لا يهْدِ

لمّا+أنسي: لمّا أنْسَ