امروز پنج شنبه 14 آذر 1387

 

 
 



 
Red Pink Green Brown BlueLight Blue BlueDark



تعداد بازديد تا كنون: 3445 بار
عنوان : مضافٌ اليه

مضافٌ اليه

مضاف اليه اسمي است که در پي اسم ديگري (مضاف) بيايد و آن اسم بدان نسبت داده شود، مانند: کتابُ عليٍ، قلمُ سعيدٍ. در اين مثال، «علي» و «سعيد» مضاف اليه اند و کلمه هاي «کتاب» و «قلم» به آن دو نسبت داده شده است.

(«اضافه» به معناي نسبت دادن است و «مضاف»‌اسم مفعول از «اضافه» است، پس «مضاف» يعني نسبت داده شده و «مضاف اليه» يعني نسبت داده شده به آن)

«احکام اضافه»

1) اگر مضاف اليه معرفه باشد، مضاف معرفه مي شود. مثلاً در «کتابُ عليٍ » کلمه «کتاب» به جهت اضافه شدن به «علي» معرفه شده است.

2) مضاف، الف و لام تنوين نمي گيرند:

3) اگر اسم مضاف، ‌تثنيه يا جمع مذکر سالم باشد، نون آن حذف مي شود.

نكات تستي مرتبط
مجرورات (1855) : «مجرورات» اسم در دو مورد مجرور است: 1)‌مجرور به حرف جرّ:‌اسمي که بعد از حروف جارّه ب...
مفعول مطلق (2504) : مفعول مطلق مصدر منصوبي است كه غالباً همجنس فعل بوده و براي بيان نوع ، تعداد يا تأكيد فع...
انواع فاعل (1860) : انواع فاعل : 1) اسم مرفوعي که بعد از فعل مي آيد را فاعل اسم ظاهر مي گويند : 2) ض
انواع ضماير و نحوه ي مجهول كردن فعل ها (2672) : فعل مجهول فعلي است كه فاعل آن حذف شده است و فعل مجهول به نائب فاعل كه در اصل مفعول به جمله است ن...
انواع لا (2027) : انواع لا : لاي نهي: لايي که بر سر شش صيغه مضارع مخاطب مي آيد موجب مجزوم شدن فعل مي شود. ...
موصوف و صفت (2584) : صفت در زبان عربي به دو قسم است: 1) صفت مفرد 2) جمله وصفيه صفت مفرد: اسمي ا
مفعول مطلق: (2718) : مفعول مطلق: مصدر منصوبي از جنس فعل جمله است كه به منظور تأكيد يا بيان نوع يا تعداد دفعات ان...
مفاعيل (2137) : مفاعيل مفعول : مفعول اسمي است، كه بعد از فعل و فاعل مي‌آيد و نشانه آن است. انواع ...
انواع اسم‌هاي غير منصرف 3 (1943) : اسم‌هاي پنج‌گانه: اسماء خمسه: اسم‌هاي ابٌ (پدر)، اخٌ (برادر)، ذو (صاحب)، فمٌ (دهان)، حمٌ (خويشاو...
منادي (1839) : منادا اسمي است که بعد از حرف ندا قرار مي گيرد که مهم ترين آنها (يا / أ / ا ) مي باشد. منادا...

جستجوي نكات تستي
كليه مقالات

جديدترين مقالات :

تأكيد:
تأكيد: در عربي گاه با تكرار يك لفظ و گاه با كلماتي خاص به تأكيد يك مفهوم مي‌پردازند به چنين الفاظ و كلماتي كه تأكيد كننده مفهوم پيش از خود هستند. «تأكيد» گفته مي‌شود. تأكيد با تكرار لفظ را «تأ

مفعول‌فيه (ظرف):
مفعول‌فيه (ظرف): «مفعول‌فيه» يا «ظرف» اسم زمان يا مكاني است كه نشان‌دهنده زمان يا مكان انجام فعل است. مفعول فيه معادل قيد زمان و مكان در فارسي است. مثال: دَرستُ صباحَ اليومِ (امروز صبح درس

مفعول له (مفعول لِأجله)
مفعول له (مفعول لِأجله) مصدر منصوبي است كه علت انجام فعل را نشان مي‌دهد. مثال: اُصلّي قُربةً إلي اللهِ (براي نزديكي به خدا نماز مي‌خوانم) در مثال بالا، «قربةً» = (نزديك شدن

مفعول مطلق:
مفعول مطلق: مصدر منصوبي از جنس فعل جمله است كه به منظور تأكيد يا بيان نوع يا تعداد دفعات انجام فعل به كار مي‌رود. قسم اول را « مفعول مطلق تأكيدي » ، قسم دوّم را « مفعول مطلق نوعي » و قسم سوم را

ترجمه وتعريب
ترجمه و تعريب : شرط اساسي در ترجمه و تعريب دانستن زمان فعل‌ها و شناخت لازم يا متعدي بودن آنها، سپس تركيب‌هاي وصفي و اضافي و نيز ترجمه حروف در عربي و ... مي‌باشد كه چكيده‌اي از اين مطالب در زير خ

صفحه اول ... صفحه قبل   2     3     4     5     6   صفحه بعد ... صفحه آخر

براي استفاده از ساير امكانات پارسي تست، عضو پارسي تست شويد.



© كليه حقوق اين نرم افزار متعلق به شركت ارتباطات راهبردي پارسيان و آموزشگاه الكترونيك کنکور پارسي تست مي باشد