امروز جمعه 15 آذر 1387

 

 
 



 
Red Pink Green Brown BlueLight Blue BlueDark



تعداد بازديد تا كنون: 2179 بار
عنوان : تغيير موقعيت ايران در نظام جهاني (2)

تغيير موقعيت در نظام جهاني ، در گام اوّل با اعتراض به جايگاه خود در اين نظام و نپذيرفتن موقعيت پيراموني همراه بوده است . اين اعتراض به شكل نگرشي منفي نسبت به كشورهاي مركز، وابستگي به آن ها ، اعتراض به حكومت هايي كه عامل اين وابستگي شناخته مي شدند ، اعتراض به نمادهاي اين وابستگي آغاز شده و با « بازگشت به خويشتن» ، «بازگشت به فرهنگ بومي » ،«بازشناسي منابع خود» و تلاش براي روي پاي خود ايستادن تداوم نيافته است از اين رو مي توان گفت كه تغيير موقعيت در نظام جهاني ، در گام اول با تغيير نگرش و نگاه جامعه به خود و ارزيابي مجدد ارزش ها و آرمان هاي اجتماعي و معمولاً «انقلاب» همراه است.

همانطور كه گفته شد، ژاپن با شعار «مقابله با غربي ها» ،«حفظ اصالت ژاپني» توسعه ي خود را آغاز كرد و توانست جايگاه خويش را در نظام جهاني تغيير دهد.

روسيه، با انقلاب كمونيستي، در پي ايجاد جامعه اي فراتر از جامعه ي سرمايه داري غربي بود كه در عين وجود صنعت از بدي هاي سرمايه داري در آن اثري نباشد. اين انقلاب، غرب را دشمن خود مي دانست و در تعارض و رقابت با آن ، توسعه ي خود را بنيان نهاد.

چين نيز با شعار مقابله با غرب و در انزوايي از غرب – كه بخشي از آن بر وي تحميل شده بود – و نوعي مرام كمونيستي چيني شده – كه بر سنت هاي چيني تأكيد مي كرد – انقلاب كرد و در رقابت با غرب و شوروي – كه در آن زمان يكي از دو ابر قدرت جهاني محسوب مي شد – زير بناهاي توسعه ي خود را طي يك دهه بنيان گذاشت و علي رغم جمعيت وسيع و رشد روز افزون آن ، توانست موقعيت خود را در نظام جهاني بهبود بخشد.

بعضي از كشورهاي امريكاي لاتين هم، با گسترش نهضت هاي ضد استعماري و تلاش براي استقلال به مثابه ي محور اصلي آرمان اجتماعي، توانستند به توسعه ي نسبي دست يابند.

اين موارد نشان مي دهد كه تغيير موقعيت بدون شناخت جايگاه پيراموني ، اعتراض به آن و در نتيجه، اعتراض به نظام جهاني و كشورهاي مركز سرمايه و متقابلاً تكيه بر فرهنگ خودي، ميسر نيست. به همين جهت هم ، معمولاً توسعه ي پايدار در كشورها و جوامعي به وقوع پيوسته است كه در آن ها «انقلابي ضد وابستگي» ، به بياني «ضد امپرياليستي» ،«ضد استكباري» رخ داد و «استقلال» در همه ي ابعاد از شعارهاي اصلي آن بوده است.

براين اساس ، در ايران هم با وقوع انقلاب اسلامي – كه استقلال ، اتكا به فرهنگ خودي و ستيز با استكبار يكي از شعارهاي اصلي آن است – يكي از شروط اصلي براي تغيير جايگاه كشور ما در نظام جهاني تحقق يافته است.(صفحه ي 132و 134)

نكات تستي مرتبط
تغيير موقعيت ايران در نظام جهاني (2457) : البته صرف رخ داد انقلاب و طرح شعار استقلال و استكبار ستيزي، به تغيير جايگاه كشورها در نظام جهان...
جوامع پيراموني و نيمه پيراموني (2012) : ژاپن كشوري است كه تا اوايل قرن بيستم ، موقعيتي مشابه ايران داشت. اين كشور علي رغم اين وضعيت، با...
آينه مقعر (2922) : کانون آینه مقعر: اگر یک دسته پرتو موازی به آینه مقعر بتابد، پرتو های بازتاب از نقطه ای روی محور ...
دانگ‌هاي موسيقي ايراني (1815) : موسيقي ايراني از چهار دانگ تشكيل شده است كه عبارتند از : شور ، دشتي ، چهارگاه ، ماهور و دستگاه‌ه...
دستگاه‌هاي اصلي موسيقي ايراني (1941) : دستگاه‌‌هاي اصلي در موسيقي ايراني شور نوا سه گاه چهارگاه ماهور راست پنج گاه...
روابط نابرابر فرهنگي در نظام جهاني (2033) : علاوه بر تفاوت های اسای درکمیت برنامه های ارائه شده جهت انتقال فرهنگ ، کشورهای توسعه یافته ، با ...
واكنشي نسبت به وابستگي (2107) : در مورد وقوع انقلاب اسلامي ايران در ربع آخر قرن بيستم، تحليل هاي بسياري ارائه گرديده است. يكي ا...
تفاوت ميزان آنتالپي با تغيير انرژي دروني (2531) : در شرايط فشار ثابت (سيستم‌هاى سرباز) مبادله ي انرژى همراه با انجام كار توسط سيستم روى محيط پيرا...
آهنگ تغيير تابع (2358) : براي مشتق يك تابع تفسير هاي گوناگون ديگري به عنوان آهنگ تغيير تابع نسبت به تغيير يك متغير مستقل ...
معماري ايران (4498) : معماري قاجاريه: معماري دوره‌ي قاجاريه نيز ادامه‌ي سبک اصفهاني است، تأثير عناصر معماري غربي...

جستجوي نكات تستي
كليه مقالات

جديدترين مقالات :

لفيف مفروق و مقرون
لفيف مفروق: فعل معتلي است در حرف عله نزديک به هم داشته باشد. مثل: لفيف مفروق ترکيبي از مثال و ناقص مقرون ترکيبي از اجوف و ناقص است در لفيف مفروق قوانين مثال و ناقص را اجرا مي کنيم، امّا در

اعلال
«ودع» يک فعل معتل است از نوع مثال: (فعل معتلي است که اولين حرف اصلي آن حرف علّه باشد. مثال يا واوي است و يا «يايي» فعل هاي مثال واوي داراي دو وزن بيشتر نيستند. يا «فَعَلَ» «يفْعِلُ» که اکث

اسم منسوب
اسم منسوب: اسم منسوب اسمي است که بر نسبت دادن اسمي به اسم ديگر دلالت مي کند، مانند: نسيمُ ربيعيٌّ : نسيم بهاري (ربيعيٌّ: اسم منسوب است که «نسيم» را به «ربيع» نسبت داده ايم.) ساختن ا

اسم مصغّر
«اسم مصغّر» اسمي که مفهوم خُردي و کوچکي را برساند «اسم مُصَغَّر» ناميده مي شود. اسم مصغّر براي بيان کوچکي، نزديکي مکاني يا زماني، ابراز محبّت يا توهين يا تحقير يک فرد نيز به کار مي رود. «س

مضافٌ اليه
مضافٌ اليه مضاف اليه اسمي است که در پي اسم ديگري (مضاف) بيايد و آن اسم بدان نسبت داده شود، مانند: کتابُ عليٍ، قلمُ سعيدٍ. در اين مثال، «علي» و «سعيد» مضاف اليه اند و کلمه هاي «کتاب» و «قلم» به آ

  1     2     3     4     5   صفحه بعد ... صفحه آخر

براي استفاده از ساير امكانات پارسي تست، عضو پارسي تست شويد.



© كليه حقوق اين نرم افزار متعلق به شركت ارتباطات راهبردي پارسيان و آموزشگاه الكترونيك کنکور پارسي تست مي باشد