اقلیم شناسان با استفاده از معیارهای مختلف، نواحی اقلیمي ‌جهان را بررسی و تقسیم بندی کرده‌اند. یکی از معروف ترین این تقسیم بندی‌ها، طبقه بندی کوپن است. این طبقه بندی بر اساس سه معیار بارش، دما و پوشش گیاهی انجام شده است. در طبقه بندی کوپن با توجه به عوامل یاد شده، 5 گروه آب و هوایی از یکدیگر تفکیک مي‌شوند:

اقلیم حاره‌ای (A) سرزمین‌هايی را در بر مي‌گیرد که دمای آنها در هیچ ماهی از سال کمتر از 18 درجه سانتیگراد نباشد و بارش سالانه‌ی آن بیش از تبخیر سالانه باشد یعنی (آب و هوای مرطوب استوایی)

اقلیم خشک (B) نواحی را شامل مي‌شود که دامنه دما در آنها زیاد است و کمبود بارش وجود دارد و جهت رشد درختان مناسب نیست.

اقلیم معتدل (C) سرزمین‌هايي را در بر مي‌گیرد که سردترین ماه بین قرار دارد و بارش در دوره‌ی سرد بیشتر از دوره‌ی گرم است و بارش و دما برای رشد جنگل‌هاي خزاندار کافی است.

اقلیم سرد (D) نواحی‌ای را شامل مي‌شود که در آنها دمای سردترین ماه سال کمتر از 3- درجه سانتیگراد و در بیشتر مواقع بارش به صورت برف است.

اقلیم قطبی (E) سرزمین‌هايي را در بر مي‌گیرد که دمای آن در هیچ ماهی بالای 10 درجه سانتیگراد نیست و کمبود بارش وجود دارد و به علت سرمای زیاد در این منطقه درختان مي‌روید. ص 7 و 6

نواحي آب و هوايي كره‌زمين بر اساس تقسيم بنديي كوپن: