نگارگری پهاری :

شاخه اي از نگارگری راجپوت ، مربوط به شمال پنجاب ، که سطوح رنگی تخت، رنگ‌های تند و نیمرخ های قوی ، از ویژگی‌های آن بوده و کانگرا ، گولر ، باسولی و جامو ، از مراکز عمده آن هستند.

نگارگری دکنی :

مکتبی در نگارگری هند ، که در ایالت های مسلمان نشین هند رواج دارد و راگالاما (نوعی نقاشی در هند ، که به تفسیر نمادگرایی شاعرانه در مقام های سنتی می پرداخت) از بهترین نمونه های آن است. تأثير سبک های نقاشی گورکانی ، ایرانی و هند و اروپایی ، در نگاره های این مکتب ، دیده می شوند.(نیمه دوم سده شانزدهم)

نگارگری راجپوت :

نوعی تصویر گری ریز نقش ، مربوط به اواسط سده شانزدهم تا اواخر سده هجدهم که نگارگری های پهاری و راجستانی ، از مهمترین شاخه های آن هستند. در این نوع نقاشی ، نگاره سازی نمادین هندو ، با واقع گرایی نقاشی گورکانی آمیخته شد ، ولی شیوه ها و مضمون‌های آن ، متفاوت از اینان بود.

نگارگری راجستانی :

نقاشی دربار والیان راجستان (در شمال غربی هند) که هنرمندانش علاوه بر نقاشی مذهبی (مانند گیتا گویندا – منظومه عاشقانه کریشنا و رادها) به نقاشی های صحنه شکار و نوعی نقاشی ، موسوم به راگالاما (نوعی نقاشی در هند ، که به تفسیر نمادگرایی شاعرانه در مقام های سنتی می پرداخت) می پرداختند.