کليساي سن ويتاله :

مهم‌ترين کليساي عصر طلايي اول که قاعده آن هشت ضلعي بوده و گنبدي بر هسته‌ي مرکزيش استوار بود و آن را ادامه سبک معماري آرامگاه کنستانتينا مي دانند. بيرون اين کليسا بسيار ساده و آجري ، اما درون آن پر از تزئينات است. دو نقش موزائيک مهم ژوستي نين و ملازمانش و همينطور ملکه تئودورا و ملازمانش ، در اين کليسا وجود دارند.

کليساي سانتاصوفيا (ايا صوفيه):

مهم‌ترين بناي دوران فرماندهي ژوستي نين که شاهکار معماري آن زمان به حساب مي آيد. اين بنا در ابتدا کليسا بوده و بعد به مسجد تبديل شده است. اين بنا داراي معماري منحصر به فردي است ، زيرا در عين حال که محور طولي و باسيليکايي دارد ، صحن آن چهارگوش است که روي آن گنبد عظيمي وجود دارد و در دو طرف اين گنبد ، دو نيم گنبد عظيم قرار گرفته است.

کليساي سن بازيل :

از بناهاي عصر طلايي دوم بيزانس در روسيه که از چوب ساخته شده و تعداد زيادي گنبد دارد. گنبدها در اين بنا به صورت عنارمناره مانندي که با کلاه هاي پر نقش و نگار پوشانيده شده اند ، در آمده و از دور به قارچ يا توت فرنگي شباهت دارند.

کليساي سن مارک :

بزرگ‌ترين و پر زينت ترين کليساي باقيمانده از دومين عصر طلايي بيزانس که نقشه آن به شکل صليب يوناني محصور در مربع با گنبد مرکزي است ، اما در انتهاي هر بازو نيز گنبدي جداگانه بر پا شده است.