منادا اسمي است که بعد از حرف ندا قرار مي گيرد که مهم ترين آنها (يا / أ / ا ) مي باشد.

منادا بر دو نوع است:

مناداي مضاف

منادا مضاف باشد منصوب مي شود.

يا صادقَ الوَعْدِ (صادق مناداي مضاف و منصوب)

(الوَعْدِ مضاف اليه)

مناداي مفرد:

1- منادا هرگاه علم باشد مبني بر ضم و محلاً منصوب است.

2- منادا اگر نکره مقصوده باشد مبني بر ضم و محلاٌ منصوب

منادا هرگاه همراه ال باشد قبل از آن ايها و ايتها مي آوريم. در اين صورت (يا حرف ندا) و (اي و اُيةُ منادي نکره مقصوده مبني بر ضم محلاً منصوب) است.

(ها) حرف تنبيه است.

اسم:

1- جامد: عطف بيان

2- مشتق: صفت

با ايّتها الناس:

يا: حرف ندا

اي:‌مناداي مفرد نکره مقصوده و محلاً منصوب

ها: حرف تنبيه

الناس: عطف بيان (معرفه است)